Ciąg dalszy przygód oraz fotoreportaż

Ostatnio jakoś zupełnie nie mogę złapać oddechu. Wybaczcie rzadkie wpisy. W końcu jednak udało mi się zebrać w sobie (chociaż w sumie nie raz, bo wpis ten powstawał partiami) i oto świeża dostawa fotek i informacji.Zatrzymaliśmy się na dniu 8 XI, kiedy to byłam na wycieczce wraz z innymi studentami zagranicznymi. Mogę jeszcze dodać, że wybraliśmy się na ceremonię herbacianą.


Ten roześmiany starszy pan obok mnie to profesor Tongū, dziadzio z poczuciem humoru i dużą wiedzą na temat historii Japonii.
Wybraliśmy się także do manufaktury geta, czyli japońskich chodaków i dane nam było wykonać dla siebie miniaturowe, śliczne chodaczki (tzn. dostaliśmy już ukształtowane podeszwy, trzeba było tylko przewlec i zawiązać sznurki we właściwy sposób).

Oglądaliśmy również zrekonstruowaną przez archeologów wioskę z okresu yayoi (ok. 500 p.n.e. – 300 n.e.). Tutaj ja z Chinkami przed jedną z chatek.

A to japońskie strachy na wróble (choć one się nazywają „strachy na wrony”, kakashi). Był akurat konkurs na najlepszego, dlatego tak są poustawiane. Najbardziej przeraził mnie ten z głową zrobioną z obciętej głowy lalki, brr... A ten w różowym kubraczku ma twarz narysowaną za pomocą znaków hiragany („no” na oczy, „he” na usta i brwi, „mo” na nos).

Pojechaliśmy na wybrzeże podziwiać widoki, ale ponieważ lało jak z cebra, zobaczyliśmy głównie dużo wody…

Jeszcze tego samego dnia wieczorem, kiedy wróciłam z wycieczki, przyjechali o Nary moi rodzice. Oto fotoreportaż z ich wizyty.

Jelonki zawsze głodne. Trzymaj ziemniaka wysoko, bo wygryzą dziurę w torebce! (i tak się stało…). Ja z Tatisim w drodze do Tōdaiji.

Śpiący Bambi.

Tōdaiji.

Nigatsu-dō (na terenie Tōdaiji).

Kasuga Taisha.

Z prastarym cedrem na terenie świątyni Kasuga.

Królisi z omszałymi latarenkami na drodze prowadzącej do Kasugi.

Nie żałowaliśmy sobie eleganckich potraw. Królisi bał się tej surowej krewetki.

Wspaniałość Złotego Pawilonu (Kinkakuji) w Kioto.

Kamelia w ogrodzie Kinkakuji. Tak nota bene jestem zachwycona szamponem "Tsubaki" (Kamelia) firmy Shiseidō. Jego zapach jest obezwładniająco wspaniały.

Promyk słońca w Kiyomizudera (Kioto).

Oczyszczenie przy smoku (Kiyomizudera).

Królik – posłaniec boga miłości.

Kompleks świątynny Yakushiji (VII w.) (Nara).

Zdobywamy górę Wakakusa…

…z której jest piękny widok na Narę.

A także rośnie mnóstwo traw susuki, które są często występują w Japonii, w związku z czym pojawiają się również w poezji - nadają się do wierszy, nieprawdaż?

Uuf, to by było tyle. Już niebawem zawitam do Warszawy, więc nie spodziewajcie się już wpisów w tym roku.
Wesołych Świąt!